مصطفى النوراني الاردبيلي

365

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )

* سادج هندى : تيزپات ، تيج پات ، گندجات ، پترك انگليسى : folia mala bathi و by leaf لاتين : flacourtia cata fracta , laurus cassia , cinnamomum temalla ساذج در شرق هند مىرويد و برگ درخت دارچين است به اسم تج يا دارچين هندى معروف است nirghanta در كتاب خود به‌طور دارو آن را تامالى نوشته است و مىگويد كه آن اثر گرم دارد و براى خارج كردن بلغم اورام رماتيسم باد شكم و سوء هاضمه آن را مفيد گفته است . اطبّاى مسلمين هند ، آن را به نام ساذج هندى نوشته‌اند و گفته‌اند كه در هند در ادويه‌جات خوراك و به صورت دارو استعمال مىشود . صاحب مخزن الأدويه گفته است كه آن برگ يك درخت بزرگ است كه آن درخت مثل دارچين مىماند و خواص آن را بادشكن ، محرك ، مدر ، معرق ، مفتح و شيرآور گفته است .